Video Games

   Σκατά... πως αλλιώς άλλωστε να περιγράψεις μια κατάσταση που απλά σε πνίγει;
Δεν έχω καν έμπνευση... και λένε πως ήταν κι αυτό κάτι μια συντροφιά! Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν ποτέ γιατί να το κάνω εγώ;;; Έχω σκεφτεί τόσες φορές να κάνω το μπλογκ μου ανώνυμο και να γράφω όσα με πονάνε, με διασκεδάζουν, με σκοτώνουν.... μα είναι πια αργά και εγώ βλέπω την ζωή μου να διαλύεται! Πως βαδίζεις μόνη μέσα σε τόσα χρόνια;
   Σκέψεις μπερδεμένες μέσα σε λίγες γραμμές και ίσως κάποιος να περίμενε να διαβάσει κάτι σοβαρό! Χαχαχαχαχ κάτι σοβαρό από μένα;Είναι αλήθεια πως πραγματικά έφυγες; Είναι αλήθεια πως ξαφνικά φύγαν όλοι, να σπουδάσουν για ένα καλύτερο αύριο δεν ξέρω που και έμεινα εδώ! Θεέ μου πόσο τρομακτικό να ακούς πως η πρώτη σου αγάπη αρραβωνιάστηκε!
   Και η Ντίνα μου είπε το άλλο μας μισό έρχεται μια φορά στην ζωή μας αν δεν το κρατήσουμε φεύγει...  μετά όλα τα άλλα είναι πάθος, έρωτας, καψούρα και μετά αγάπη.... αλλά όχι ολοκληρωτικά, όχι αυτό που κοιτάς τον άλλον στα μάτια και λιώνεις, που τον σκέφτεσαι και τρελαίνεσαι, που αγαπάς τόσο που προτιμάς να σταματήσεις να αναπνέεις τώρα αυτή τη στιγμή για να μην τρελαθείς...
   Και προσπαθώ να θυμηθώ αν το έχω νιώσει και τρομάζω που στο μυαλό μου γυρνάει η σκέψη σου ΟΧΙ δεν πρέπει να το έχω ζήσει... θα έρθει ξαφνικά από το παράθυρο που του έχω αφήσει για πάντα ανοιχτό και θα με κρατήσει όπως ποτέ δεν με κράτησε και θα παίζει το τραγούδι αυτό που κανείς δεν έμαθε πως αγαπώ, και θα κρατάει ένα τριαντάφυλλο άσπρο και μετά δεν θα υπάρξουν άλλα και ή αλλά!

Άγγελε μου...

   Όλο θέλω να σου γράψω και δεν βρίσκω τα λόγια, την ώρα, τον τρόπο... είναι φορές που θέλω να έρθω εκεί που κοιμάσαι και να σου μιλήσω! Να ήξερες μόνο πόσο το έχω ανάγκη απλά να σου μιλήσω! Να σου πω όλα όσα έγιναν τόσο καιρό, όχι πως δεν τα ξέρεις απλά για να νιώσω μια συζήτηση μαζί σου! Να ξερες πόσο μου έλειψε η φωνή σου... φοβάμαι τόσο μήπως τα χρόνια περάσουν και την ξεχάσω...
   Κι ύστερα είναι φορές που σκέφτομαι πως θα περάσουν αυτά τα χρόνια και εσύ θα μείνεις πάντα ίδια μέσα τους ενώ όλοι εμείς θα έχουμε αλλάξει, μεγαλώσει... γεράσει... εσύ θα είσαι πάντα μια μικρή πριγκίπισσα να βασιλεύεις σε έναν κόσμο γεμάτο αγγέλους...
   Είναι φορές που σκέφτομαι αυτό που πονάει περισσότερο απ όλα... αυτό το αν...
Αν όλα είχαν έρθει αλλιώς, αν μπορούσα να σε πάρω τηλέφωνο και να σου πω τώρα πως τσακώθηκα με τον Α.... και εσύ να μου πεις πως όλα είναι περαστικά... Αν με έπαιρνες τηλέφωνο τώρα να με ρωτήσεις αν είναι σε συνομιλία ο .... γιατί πάλι τσακωθήκατε και σε διέγραψε και εγώ να γέλαγα και να σε πείραζα.... τα μεγάλα πάθη... θα σου έλεγα....
   Πώς θα ήταν αν ήμασταν τώρα όλοι μαζί, να ξερες μόνο πόσες φορές φαντάστηκα να ήμασταν οι 4 μας μαζί.... ίσως τότε να μην γκρίνιαζα τόσο για τα αυτοκίνητα... δεν ξέρω...Μια φορά είχα φανταστεί αυτά τα 2 χρόνια σαν να μην χτύπησε ποτέ το τηλέφωνο εκείνη την μέρα, με κεινα τα χαζά λόγια που με διέλυσαν και με θύμωσαν τόσο πολύ!!!
   Είναι που μου λείπουν μικρές καθημερινές στιγμές... που πέφτω τυχαία στον αριθμό σου στο κινητό μου και νιώθω την ανάγκη να σε πάρω τηλέφωνο... γιατί δεν το σήκωσα ποτέ τότε.,... γιατί είχα θυμώσει και θα το μετανιώνω όλη μου την ζωή που ήρθαν έτσι τα πράγματα και εμείς ήμασταν τσακωμένες....
   Είναι που πονάει ακόμα τόσο πολύ και κάθε που ακούω το όνομά σου σε θυμάμαι και θέλω να σε ρωτήσω πώς είναι εκεί πως περνάς... πως περνάτε; Είμαι σχεδόν σίγουρη πως θα τσακώνεστε και θα τα βρίσκεται 100 φορές την ημέρα και θα γκρινιάζεις  και θα τον βρίζεις και μετά όλα θα είναι όπως πριν... ή ίσως να ηρέμησες... μικρή μου πριγκίπισσα συγνώμη....
   Συγνώμη για τότε... μα σου μιλάω κάθε μέρα πριν κοιμηθώ και μ ακούς το ξέρω, κάθε νύχτα προσεύχομαι σε σένα και το ξέρεις.... συγνώμη που για τόσο καιρό φοβόμουν το σκοτάδι μήπως και σε δω μα κατάλαβε με με στοίχειωσε τόσο πολύ όλο αυτό... τώρα πια όταν σε βλέπω στα όνειρα μου δεν φοβάμαι, σου χαμογελάω....
   Σ΄ευχαριστώ για όσες φορές με έχεις βοηθήσει, το ξέρεις πως πια ρισκάρω πιο εύκολα γιατί ξέρω πως είσαι εσύ εκεί και δεν θα μ΄αφήσεις ποτέ έτσι, ξέρω πως είστε μαζί και θα μας προστατεύεται και οι 2 ακόμα κι αν αυτόν δεν πρόλαβα ποτέ να τον γνωρίσω καλά ξέρω, το νιώθω πως είναι εκεί για τον Α... και εσύ για μένα.... και όλα θα πάνε καλά... Σ΄αγαπώ πολύ <3

   

   Θέλω για όσο κρατάει αυτό το τραγούδι να χαθώ στην αγκαλιά σου! Θέλω όση ώρα το διαβάζεις να νιώθεις πως έκλαιγα όση ώρα στο έγραφα, θέλω να είσαι σίγουρος πως κάθε λέξη είναι για σένα! Θέλω όσο κρατάει το τραγούδι να είμαι το μικρό σου κοριτσάκι και εσύ ο πρίγκιπας μου, να με κρατάς τρυφερά και να με χαϊδεύεις στο πρόσωπο, να μου ψιθυρίζεις λόγια που ποτέ δεν ήξερες πως ξέρεις, λόγια που τα έχεις πει μόνο σε μένα!
   Θέλω να καταλάβεις πως αξίζω να είσαι εδώ και να παλεύεις κάθε μέρα για την αγάπη μου, να καταλάβεις πως είμαι αυτή που έψαχνες σε χαμένα όνειρα και ελπίδες που ποτέ δεν ζωντάνεψες! Θέλω να ξέρεις πως εγώ το ήξερα από την πρώτη στιγμή πως θα καταλήξουμε εδώ, ανήμποροι να παλεύουμε με μια αγάπη πιο δυνατή από μας!
   Θέλω να μάθεις πως σκέφτομαι για μας και πως μας φαντάζομαι να μπερδευόμαστε σε μια νύχτα και όλα να γίνονται φως και να μαι δική σου μόνο! Θέλω να μάθεις πως ζεις στην σκέψη μου και υπάρχεις εκεί να στοιχειώνεις ότι είχα ως τώρα δικό μου! Πρέπει να ξέρεις πως περιμένω μια ζωή για να σε κρατάω σαν προσευχή στα χείλη μου και να λιώνω με κάθε ψίθυρο σου στο λαιμό μου!
  Και είναι φορές που πρέπει να με κρατάς και να σκουπίζεις τα δάκρυα μου, γιατί λίγο αν μ αφήσεις θα πετάξω από ευτυχία και τότε όλα θα είναι αργά! Θέλω να νιώσεις για λίγο όσα νιώθω και να έρθεις να με αγκαλιάσεις σφιχτά, τόσο που δεν θα αναπνέω και θα σου ζητάω λύτρωση με την δική σου ανάσα...

Θέλω να το νιώσεις πως γράφω μόνο για σένα, πρέπει να το νιώσεις...

Μονάχα να μπορούσε...

   Πόσο μπορεί να σε πονάει να μην μπορείς να πεις αυτά που νιώθεις! Να ξέρεις πως κάποιος για σένα είναι αυτό που έψαχνες αλλά αυτός να έχει ήδη βρει το άλλο του μισό; Να μην θυμώνεις που ποτέ δεν θα έχεις μια ιστορία να διηγηθείς! Να σκέφτεσαι μέρα νύχτα πως θα ήταν τα πράγματα αν.... αλλά να μην μπορείς να το δείξεις....
   '' -Και τον κοίταζε για ώρες κλεφτά και παρακάλαγε πάλι να τύχει να τον δει, και να ήθελε δεν μπορούσε να πάρει τα μάτια της από πάνω του!
-Αναζητούσε συνέχεια το βλέμμα της για να μπορέσει να διαβάσει την ψυχή της, ήξερε πως κάτι του κρύβει! Μα δεν θα μάθαινε ποτέ τα όνειρά της και πως ήταν φυλακισμένος μέσα της!
-Και αυτή ήθελε μόνο μια αφορμή για να πέσει στην αγκαλιά του και να του ψιθυρίσει '' Δεν σε ξέχασα''.
-Πόσες φορές σκέφτηκε αν θυμόταν άραγε έστω λίγο!''
   Αλλά δεν θα έλεγε ποτέ πραγματικά τι ήθελε, τι σκεφτόταν, τι φανταζόταν με το μυαλό της και πως τα χέρια του στα όνειρα της ταξίδευαν στο κορμί της! Κι αυτός δεν θα την ρώταγε ποτέ γιατί δεν του μιλούσε, γιατί τον απέφευγε, γιατί δεν τον κοιτούσε!
   Προτιμούσε την απόσταση και θα έφευγε αρκεί να μπορούσε, ως τότε όμως θα ζούσε για κείνες τις ώρες παρά μόνο για αυτές!!!!

   Μέρες έχω να γράψω.. είναι που μου λείπει αυτή η έμπνευση! Αυτή που σε κάνε να τρέξεις και να ανοίξεις ένα φύλλο χαρτί γράφοντας λέξεις που κάποια μέρα θα πάρουν αξία! Είναι που χτες με βάλανε και καθόμουν απέναντι από τον καθρέφτη! Όλοι γέλαγαν, έτρωγαν και μιλούσαν ακατάπαυστα αλλά εγώ παρακολουθούσα τον εαυτό μου εκστασιασμένη!
   Ήταν σαν να έβλεπα κάποια άλλη! Όμως ξαφνικά με είδα μες από τον καθρέφτη να μεγαλώνω... είχα μαύρους κύκλους και η κούραση της δουλείας και του διαβάσματος σε συνδυασμό με τα ξενύχτια έκαναν τον χρόνο βάρβαρο απέναντί μου... άραγε θα προλάβαινα να ποτέ να έκανα όλα αυτά που ονειρευόμουν όταν ήμουν μικρή; Όταν μεγαλώσω θα γίνω μια διάσημη δημοσιογράφος!!!!
   'Ένας χρόνος ακόμα σπουδών, ένας χρόνος κι άλλος ένας σκληρής δουλειάς με καφέδες και σάντουιτς σε πελάτες που δεν συμπαθώ και μετά ίσως να ξεκινήσει η ζωή που ονειρευόμουν... Ίσως η ευχή που έκανα όταν χτύπαγε η καμπάνα 12, ίσως η ευχή που σηματοδότησε το σβήσιμο κάθε γενέθλιας τούρτας γίνει πραγματικότητα... ίσως μια μέρα ξυπνήσω και είμαι η Γιάννα που θέλω....
   

Τα δώρα των Χριστουγέννων

  Οι μέρες πλησίαζαν απειλητικά κάνοντας τον αέρα να μυρίζει Χριστούγεννα! Όλα στολισμένα και ενοχλητικά παιδάκια γύρναγαν από κλειστή πόρτα σε κλειστή πόρτα για να ''τα πουν'' μέρες που είναι! Κάπου μακριά όμως,  εκεί όπου επικρατούσε ησυχία ένας γέροντας με μακρυά γενειάδα καθόταν μπροστά στο τζάκι να διαβάσει τα γράμματά του! Ήταν πραγματικά άπειρα μα αυτό που του έκανε πραγματικά εντύπωση ήταν πως υπήρχε ένα τεράστιο τσουβάλι που έλεγε ΄΄Μεγάλα Παιδιά Ζητούν..''

   Για μια στιγμή δίστασε αλλά τελικά το άνοιξε! Ξάφνου από το τσουβάλι άρχισαν να ακούγονται γυναικείες υστερικές φωνές να στολίζουν με κατηγορίες  άντρες με ύφος κουταβιού! Μερικές ήταν πιο ύπουλες και χρησιμοποιούσαν μεθόδους ονομαστές κι ως Ειρυνίες κάνοντας τους να αισθάνονται πραγματικοί εγκληματίες! Φυσικά κάπου εκεί βαθιά ένιωθαν κι αυτοί παραμελημένοι καταπιεσμένοι και ανασφαλείς αλλά που να φέρεις αντίσταση όταν η παντόφλα σε απειλεί; Η ρίζα του κακού ήταν φυσικά το πολυπόθητο-κατά τα άλλα διαλεγμένο με αγάπη-δώρο των Χριστουγέννων.

   Προς στιγμήν ο Άγιος Βασίλης σάστισε! Πού κόλλαγε αυτός να λύση το μυστήριο τόσων αιώνων που αφορούσε τις προσδοκίες του κάθε φύλου; Πώς να έμπαινε στα μυαλά των αντρών και των γυναικών και να μάθαινε τι δώρο περιμένουν από τον σύντροφό τους και τι σκοπεύουν να του πάρουν αυτοί; Είχε αρχίσει να απογοητεύεται όταν ξαφνικά του ήρθε μια ιδέα: οι γυναίκες όλου του κόσμου και αντίστοιχα οι άντρες θα έγραφαν ένα γράμμα που θα περιέγραφε τα παράπονά τους και το τι δώρο πραγματικά θέλουν, απλά και ξεκάθαρα!

Έτσι κι έγινε...

Γράμμα 1(ή αλλιώς το τέλειο γράμμα μας)

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

   Μαζί με την επιστολή μας σου στέλνουμε και σπιτικά κουλουράκια όπως και μάλλινες καλτσούλες για τις κρύες νύχτες, η κίνηση αυτή είναι εντελώς λόγω αγάπης και σε καμία περίπτωση για να σε καλοπιάσουμε με γυναικεία καμώματα που θα σπεύσουν να πουν μερικοί μερικοί! Όπως πολύ καλά θα γνωρίζεις η άποψή μας για τα δώρα είναι εντελώς τυπική και είναι αυτονόητο πως ΝΑΙ περιμένουμε αυτό το ρεμάλι που προσέχουμε όλο το χρόνο να μας πάρει ένα δωράκι, εμείς ποτέ δεν τους ξεχνάμε άλλωστε!

   Παραπονιούνται διαρκώς πως τα δώρα που τους παίρνουμε είναι καθαρά βάση του δικού μας γούστου, μα φυσικά αφού εμείς και κανείς άλλος δεν ξέρει τι πραγματικά χρειάζονται! Σε διαφορετική περίπτωση θα συνέχιζαν να φοράνε την κολόνια με μυρωδιά έλατο από το σούπερ μάρκετ κι όχι την πανάκριβη επιλογή μας! Επίσης η μόδα είναι γένους θηλυκού, δε μας ενδιαφέρει αν δεν τους αρέσουν τα μπλουζάκια, οι πιτζαμούλες, τα πουλοβεράκια ή οι ζακετούλες που τους παίρνουμε, δεν συγκαταλέγεται στις επιτρεπόμενες φράσεις η εξής:''Που να πάω με αυτό το πράγμα;''

   Κάθε φορά που παίρνουμε ένα δώρο από σας αναρωτιόμαστε ειλικρινά αν είναι για μας ή για τον φίλο σας τον Τάκη και μπερδευτήκατε! Φυσικά και δεν θεωρείται δώρο το playstation 3 που μας πήρατε λέγοντας ''Καλά ε μωράκι τώρα δεν θα γκρινιάζεις πως σε παραμελώ, θα παίζουμε pro με τις ώρες''. Αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε είναι κάτι διαλεγμένο με αγάπη και γούστο, ή μάλλον να το πούμε πιο σωστά διαλεγμένο από μας!

   Παρατηρείστε μας λίγο, συζητήστε μαζί μας, σε διαφορετική περίπτωση αφήστε μας στο αγαπημένο μας μαγαζί με την φράση ''Αγάπη μου η πιστωτική μου, ξεσήκωσε το μαγαζί'', ή τουλάχιστον συνειδητοποιήστε πως όταν καρφωνόμαστε στην βιτρίνα ψιθυρίζοντας πόσο τέλειο είναι κάτι, δεν πάθαμε τικ ξαφνικά απλά το θέλουμε!

                                                                                  Με αγάπη και πάντα δίκιο

                                                                                              Οι γυναίκες

Γράμμα 2

Φίλε Άγιε Βασίλη,

   Ξέρεις καλά πως όλα αυτά τα θεωρούμε χάσιμο χρόνο και θέλουμε να σου πούμε πως η Αγιο Βασίλαινα σε κάνει ότι θέλει, παραδέξου το σε ανάγκασε, τι ούτε εσύ μάντεψες τι δώρο θέλει; Τέλοσπάντων, θέλουμε να πούμε πως μας αρέσει να σας παίρνουμε δώρα αλλά το κάνετε τόσο μεγάλο θέμα που απλά μας κομπλάρετε! Αφήστε που είναι τόση φασαρία, εντάξει εσάς μπορεί να σας αρέσει να μαλλιοτραβιέστε για το ποια θα προλάβει τις γόβες με έκπτωση αλλά εμείς προτιμάμε απλά να στείλουμε την αδερφή μας (ναι όλα τα δώρα σας δεν τα διαλέξαμε, αλλού τα παράπονα λοιπόν).

   Έχουμε πολλές χρήσιμες και ενδιαφέρουσες ιδέες για δώρο αλλά έλα μου που θα παρεξηγηθείτε αμέσως! Για παράδειγμα θα σας χρησίμευε πολύ μια συνδρομή για το γυμναστήριο για να αποκτήσετε επιτέλους τους γοφούς της J.L που τόσο θέλουμε αλλά μετά θα μας χωρίσετε ή χειρότερα θα μας χτυπήσετε πρώτα και μετά! Θα σας παίρναμε ρολόι με εγχειρίδιο ''Μάθε την ώρα στα 30 σου'', ώστε επιτέλους να καταλάβετε πως όταν λέμε στις 9 πρέπει να είστε στις 9 ήδη έτοιμες, άλλα για εκατοστή φορά θα πείτε πως δεν σας καταλαβαίνουμε!

   Στην συνέχεια όταν σας παίρνουμε για δώρο σέξι εσώρουχα δεν μας καθιστά αμέσως ανώμαλους απλά σας θέλουμε και το δείχνουμε! Εσείς δεν γκρινιάζετε πως τα κρατάμε όλα μέσα μας; Στο σημείο αυτό θέλουμε να σας πούμε κάτι και να το καταλάβετε, μισούμε τις κορνίζες με την φωτογραφία μας, τους αναπτήρες μας τα αρχικά μας, τα μπρελόκ με τα ονόματά μας και γενικά οτιδήποτε έχετε χαράξει με εμάς τους δύο! Τι νομίζεται όποια μας βλέπει με κάτι τέτοιο θα το βάζει στα πόδια χωρίς καν να μας κοιτάει; Αφήστε μας να αποφασίσουμε εμείς αν θέλουμε να το κάνουμε!

   Τέλος σε αντίθεση με σας θέλουμε να αντιμετωπίζεται τα δώρα πιο χαλαρά και με περισσότερη φαντασία! Ναι θα προτιμούσαμε να μας είχατε ετοιμάσει μια όμορφη βραδιά περιλαμβανομένου εσάς κάτω από το δέντρο με μια κάρτα ''Δεν επιστρέφεται'' παρά την χιλιοστή πανάκριβη γραβάτα! Θέλουμε κάτι που να κρύβει πάθος, σεξαπίλ, ένταση, να μας διεγείρει την φαντασία και ναι ένα plastation 3 ή ένα εισιτήριο διαρκείας τα έχει αυτά( τι άλλο φανταστήκατε;Πονηρούλες)

                                                                                        Με αγάπη 

                                                                                                   Οι άντρες

Υ.Γ. Άγιε Βασίλη, όπως τα συμφωνήσαμε ε, μην τυχόν και δείξεις το γράμμα θα μείνουμε απέξω κάνοντας Χριστούγεννα στα σκαλιά και δεν φαντάζεσαι πόσο πονάει η παντόφλα!

   Ο Άγιος Βασίλης διαβάζοντας και τα δύο γράμματα αποφάσισε κι εκείνη την χρονιά άφησε στο κάθε αγοράκι μαζί με το δώρο του μια κάρτα που έλεγε ''Μην μεγαλώσεις ποτέ, δεν φαντάζεσαι τι σε περιμένει...'' 

Περιμένοντας τον Άγιο Βασίλη...

 Όλα γύρω μου είναι στολισμένα σε σημείο που σε λίγο θα τα βλέπω κόκκινα-κίτρινα-μπλε! Μπάλα στο δέντρο φέτος δεν έβαλα και νομίζω πως αυτό μου φταίει. Γιατί ειλικρινά κάτι μου φταίει και μου λείπει πολύ. Το σπίτι δεν μυρίζει γλυκά, θα πάρουμε τελευταία στιγμή από το ζαχαροπλαστείο μου είπαν. Κάπως έτσι άλλη μια-κατά τα άλλα-γιορτινή ατμόσφαιρα ήρθε να μ'αγκαλιάσει τρυφερά και να με ταξιδέψει στη γαλήνη που υποχρεούμαι να νιώθω αυτές τις μέρες! Αναρωτιέμαι θα με επισκεφτούν ποτέ τα τρία πνεύματα των Χριστουγέννων ή δεν είμαι αρκετά γκρινιάρα ακόμα;;;

   Ίσως να μην φταίω εγώ όμως, είναι μέρες γιορτινές αλλά δεν βλέπω αγάπη γύρω μου, δεν βλέπω ούτε λίγα ψιχουλάκια αγάπης παρά μόνο μουτρωμένους ανθρώπους σαν εμένα να μην λένε καν ''χρόνια πολλά''! Άδικο έχουν; Πολλοί είναι φέτος αυτοί που δεν θα γιορτάσουν, όχι γιατί δεν πιστεύουν ή σνομπάρουν την παράδοση, απλά τα καθημερινά προβλήματα σε συνδυασμό με τους απλήρωτους λογαριασμούς δεν θα τους αφήσουν κανένα περιθώριο εορτασμών!

   Όταν ήμασταν παιδιά Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά σήμαιναν διακοπές, κάλαντα(=λεφτά), παιχνίδια, γλυκά και το σημαντικότερο όλων Άγιος-Βασίλης! Τι δεν τον Θυμάστε; Είναι αυτός ο στρουμπουλός στα κόκκινα κυριούλης με ροζ μυτούλα, που του αφήναμε κρασάκι και κουραμπιέ για να μας αφήσει σε αντάλλαγμα δωράκι... Τον θυμηθήκατε; Ναι αυτός ήταν η μόνη μας λαχτάρα, γιατί μας έφερνε δώρα κι αυτά με την σειρά τους έφερναν χαμόγελα κι έτσι αυτές τις μέρες γεμάτες χαμόγελα ήμασταν όλοι μαζί, γιαγιάδες, παππούδες, θείοι όλη η οικογένεια για να γιορτάσουμε!

   Τα χρόνια όμως πέρασαν, κύλισαν ορμητικά και μας έφεραν στο2011 που θα μας αποχαιρετήσει κι αυτό! Αλλά δυστυχώς κατά έναν περίεργο τρόπο ήταν κάθε πέρσι και καλύτερα. Πλέον όντας ενήλικας η στυγερή λογική δεν σ΄αφήνει κανένα κενό για μια δόση μαγείας ! Τα Χριστούγεννα καταλήγουν απλά να είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες, με μόνη διαφορά τη ψημένη γαλοπούλα στο τραπέζι!

   Φίλτατε αναγνώστη όμως θα σε σοκάρω! Άγιος Βασίλης υπάρχει και φυσικά δεν το λέω μόνο εγώ! Το ξέρεις και βαθιά μέσα σου τον περιμένεις ακόμα, δεν του γράφεις γράμματα γιατί ντρέπεσαι αλλά αυτές τις ιερές μέρες κάθε βράδυ προσεύχεσαι σ' αυτόν! Ίσως να έχεις απογοητευτεί απ' όλους τους άλλους αλλά ο Άγιος Βασίλης εκπνέει άλλη δύναμη, σου δίνει σιγουριά, σε κάνει πάλι παιδί μπροστά στην αθλιότητα, την κατάντια που σε έχει ρίξει η ζωή! Ο Άγιος Βασίλης δεν είναι σαν τους άλλους, είναι μόνο δικός σου!

   Αυτός ο Άγιος είναι η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, σηματοδοτεί μια καινούρια αρχή κι εκεί που ξύνεις τον πάτο του βαρελιού σου πάντα Αυτός αναδύει στον αφρό ένα καινούριο βαρέλι! Όχι δεν είναι λεφτά, δεν είναι υλικά αγαθά είναι πως να το πω... είναι μια ευχή για όλους μας! Είναι μια γλυκιά ευχή που κανείς άλλος, εκτός από αυτόν δεν θα μπορέσει να την πραγματοποιήσει! Είναι μια ζωγραφιά από το παιδί σου, ένα τριαντάφυλλο από το σύντροφό σου, μια κάρτα γεμάτη ευχές από μακριά, τόσο που νόμιζες πως σ' έχουν ξεχάσει! Είναι μια ανάμνηση που σου λέει ''προχώρα'', είναι μια μάζα χαμόγελα συγκεντρωμένα στο εορταστικό τραπέζι με τα ποτήρια ψηλά να φωνάζει ''Στην υγειά μας''!

   Είναι τόσα πολλά και ταυτόχρονα τόσο άυλα κι απαλά σαν την χριστουγεννιάτικη χρυσόσκονη πάνω στις χιονισμένες σκεπές, δεν την βλέπεις ποτέ μα ξέρεις πως είναι εκεί. Ο Άγιος Βασίλης ζει κι είναι φορές που καλείσαι εσύ να παίξεις αυτό το ρόλο. Να ενσαρκωθείς σ' αυτόν και να βοηθήσεις έναν ζητιάνο ή τον γείτονα που έχασε την δουλεία του ή την φίλη που έμεινε μόνη...

   Κάποιος, κάποτε μας είπε πως δεν υπάρχει, το παίξαμε αδιάφοροι-λες και το ξέραμε από πάντα-μέσα μας όμως θυμώσαμε πολύ! Κλάψαμε, καταραστήκαμε το ψέμα που μας πουλούσαν τόσο καιρό! Έτσι για αντίποινα σταματήσαμε να είμαστε ''καλά παιδιά'', γιατί γι΄αυτόν αυτό μείναμε, παιδιά! Πεισματικά περιμέναμε μια απόδειξη, ένα θαύμα να μας κλείσει το μάτι και να μας πάρει αγκαλιά! Μέσα μας ποτέ δεν πιστέψαμε το αντίθετο, πως θα μπορούσαμε άλλωστε, αφού τον είχαμε ακούσει και μας είχε πραγματοποιήσει επιθυμίες που δεν σήμαιναν δώρα αλλά χαρά, υγεία, αγάπη και συγχώρεση!

   Ο Άγιος Βασίλης θέλει να δώσεις για να σου δώσει! Βγάλε το παιδί που κρύβεις μέσα σου, σταμάτα να το μαλώνεις που γράφει ακόμα γράμματα στο μουσάτο κύριο! Μην φοβάσαι να κάνεις τα πράγματα όσο πιο όμορφα μπορείς για σένα και γι' αυτούς που αγαπάς, γίνε εσύ ο μεταδότης του μικρού θαύματος στις καρδιές των άλλων! Και μην ξεχάσεις, όταν η ώρα θα χτυπάει 12 και την νέα χρονιά θα την σέρνει ο Άγιος Βασίλης στο κάρο του, εσύ πρέπει να κάνεις μια ευχή... σίγουρα θα πραγματοποιηθεί!!!

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτο στο περιοδικό που εργάζομαι Sic and the City, από μένα φυσικά! 

Χρόνια πολλάααα <3